Biomimicry, inspiratie uit de natuur…

[10-04-2015 | 5420 views]

Al eens gehoord van biomimicry? Biologie als inspiratiebron voor nieuwe technologische ontwikkelingen.

Ik ben gefascineerd door toepassingen van deze unieke natuurlijke processen in de (bouw)praktijk. Extreem duurzaam, volledig energieneutraal, lokale herbruikbare grondstoffen én geen afvalproducten… De droom van iedere architect, toch?!

Mijn zoektocht naar ‘s werelds ultieme bouwers uit de natuur, heeft de meest indrukwekkende ervaringen opgeleverd.

Zoals een bezoek aan het Great Barrier Reef in Australië. Deze 2300 kilometer lange onderwaterwereld is de grootste biologische structuur op aarde.
Het rif is volledig gebouwd door poliepen niet groter dan enkele millimeters. Grondstoffen bestaan uit zeewater met hierin opgelost CO2. Met als ‘afval’ enkel zoet water en zuurstof!

Niet vreemd dus dat een biomimicry-wetenschapper op dit moment een productieproces voor cement ontwikkeld, gebaseerd op koraal. Bij een ton cementproductie wordt, in plaats van één ton CO2-productie, ruim een halve ton CO2 opgeslagen.

Hopelijk is dit biocement ook binnenkort in Nederland verkrijgbaar, ik kan niet wachten om het in onze projecten toe te passen. Ga maar na: géén open groeves en vervuilende cementfabrieken én CO2-opslag!


 
Je zou denken dat het toch niet zo moeilijk zou moeten zijn om, net als de koraalpoliepen, complete bouwelementen of zelfs hele gebouwen onder water te ‘kweken’

Ik kan me nog de scheikundeles vroeger op school herinneren. Door twee elektroden onder elektrische spanning in een zoutoplossing te dompelen zullen de zouten neerslaan op één elektrode.

En wat gebeurt er als je een wapeningskorf in zeewater plaatst en voorziet van elektriciteit? Precies: zouten uit zeewater slaan neer op het frame in de vorm van Aragoniet (calciumcarbonaat), een soort kalksteen met dezelfde mechanische eigenschappen als beton!

Dit materiaal, bekend onder de toepasselijke naam ‘Biorock’, is bovendien zelfherstellend zolang elektriciteit blijft stromen.

Biorock wordt op dit moment zeer succesvol ingezet om bedreigde koraalriffen te beschermen en kunstmatige riffen te bouwen voor oester- en zeewierproductie.
Dit materiaal kan zonder meer worden ingezet voor de productie van gebouwen. Je prepareert enkele wapeningskorven en plaatst deze onder water, gekoppeld aan een drijvende zonnecel.

Enkele maanden wachten en voila: gewapend Aragoniet vloer- en wandelementen. Zonder dat er ook maar één bouwvakker aan te pas komt!


 
Mijn architectenhart begint sneller te kloppen als ik denk aan alle mogelijkheden die de natuur met zich meebrengt. Dit is duurzaamheid in de ultieme zin van het woord.

Ik blijf de ontwikkelingen met veel interesse volgen en houd jullie graag op de hoogte!

Tags: , ,